This is Farsi review of The Godfather

User Rating: 8.6 | The Godfather PC
The Godfather


سبك: اكشن-ماجرايي-رانندگي (سوم شخص/واقعي/قديمي)
شركت سازنده: EA Games
ناشر: EA Games
تاريخ انتشار: Mar 21, 2006 امتياز سايت هاي معتبر: Game Spot: 8.1
IGN: 7.9
Game Rankings: 71.8
ميانگين امتيازات: 7.8

سرگذشت ساخت بازي: فيلم پدرخوانده را مي توان به طور حتم از برترين فيلم هاي قرن بيستم در كنار عنواني به نام تايتانيك به حساب آورد. فيلم هاي سه گانه ي پدرخوانده از محبوب ترين فيلم هاي دنيا مي باشد كه هنوز با اينكه قريب به 40 سال از ساخت آخرين نسخه ي آن مي گذرد ، باز هم طرفداران مخصوص به خود را دارد و حتي امروزي هر كسي كه فقط براي يك بار اين فيلم را مي بيند ، ياد آن را هميشه زنده نگاه مي دارد.
وارد نشدن اين فيلم در دنياي بازي هاي كامپيوتري نيز كمي عجيب بود. شايد دلايلي نظير ساخته شدن بازي در زماني كه هنوز بازي هاي كامپيوتري متولد نشده بودند ، عدم موافقت سازندگان فيلم با اين امر ، ريسك بزرگي كه باعث مي شد اگر محصول خوب از آب در نيايد ، حيثيت فيلم (و همچنين خود شركت سازنده ي بازي) خدشه دار شود و... همگي باعث شدند كه فيلم پدرخوانده برخلاف فيلم هاي مشهور و محبوب ديگر ، تا مدت ها وارد دنياي بازي هاي كامپيوتري نشود.
اما در نهايت اين امر در سال 2004 به وقوع پيوست. غول ناشر بازي هاي كامپيوتري دنيا ، يعني شركت EA با قبول ريسكي بزرگ براي ساخت اين بازي ، كار ساخت اين بازي را آغاز نمود.
سبكي كه براي اين بازي در نظر گرفته شد ، تركيبي از سه سبك اكشن ، ماجرايي و رانندگي (كه از محبوب ترين سبك ها مي باشند) بود. ساخت بازي اي در اين سبك ، به مراتب از سبك هاي ديگر مشكل تر است و نيازمند وقت و هزينه و نيروي كار زياد (و باتجربه) مي باشد. بازي هاي زيادي در اين سبك ساخته شده بودند كه موفق ترين آن ها بازي مافيا بود. هنگامي كه شركت EA خبر ساخت بازي پدرخوانده را داد ، در ادامه درباره ي اين بازي چنين بيان كرد:
«با بازي پدرخوانده ، مافيا را فراموش خواهيد كرد»
زدن چنين حرفي ، يك ريسك بسيار بزرگ براي يك بازي مي باشد. اما شركت EA در همان ابتدا اين ريسك را در كنار ريسك هاي ديگر پذيرفت. تبليغات بسياري هم براي اين بازي از سوي اين شركت قبل از انتشار اين بازي شده بود. اين تبليغات در شرايطي كه تنها دو ماه به انتشار اين بازي مانده بود ، به اوج خود رسيد. با آن همه تبليغات ، حتي طرفداران پروپا قرص بازي مافيا هم به اين باور رسيده بودند كه پدرخوانده به مراتب از مافيا بهتر خواهد بود. همه ي گيمر ها چشم انتظار ورود اين بازي به بازار بودند. در نهايت با انتشار اين بازي در تاريخ 21 ماه مارچ سال 2006 ميلادي (1 فروردين 1385) به تمامي اين حرف و حديث ها پايان داد.

داستان بازي: داستان بازي پدرخوانده با فيلم آن ، كمي تفاوت دارد. مهم ترين تفاوت آن در اين است كه شما در نقشي ظاهر مي شويد كه هيچ نقشي را در فيلم نداشته است.
در ابتداي بازي مشاهده مي كنيد كه مغازه اي در نزديكي شما منفجر مي شود. مردي كه پسرش در مغازه ي منفجر شده مي باشد ، براي نجات جان پسرش به سمت مغازه مي دود. اما در راه با تعدادي تبهكار روبرو مي شود. پس از مبارزه با آن ها ، وارد مغازه مي شويد و با تبهكاراني ديگر روبرو مي شويد. اما در نهايت كشته مي شويد. پسربچه به بيرون مغازه مي دود ، اما مي بيند كه قاتلين پدرش فرار كرده اند. در همين هنگام شما با فردي به نام Don Corleone مواجه مي شويد. وي به شما مي گويد كه انتقام پدرت بايد توسط تو در آينده گرفته شود. چند سال بعد كه شما به سن جواني رسيده ايد ، توسط مادر وارد خانواده مي شويد و از اينجا به بعد كار شما در خانواده شروع مي شود.

روند بازي: روند بازي پدرخوانده را در ابتدا مي توان بسيار خوب برشمرد ، اما رفته رفته اين امر براي شما خسته كننده مي شود. امكان طراحي چهره ي شخصيتي كه به جاي آن بازي خواهيد كرد ، از مهم ترين خصوصيت منحصر به فرد اين بازي نسبت به بازي هاي هم سبك خود مي باشد. ماموريت ها در ابتدا تقريبا ساده مي باشند. نظير دستور دادن به مغازه داران يا باج گرفتان از آن ها. رفته رفته با پيشرفت در خانواده ، شما به فرد مهمي در خانواده تبديل مي شويد كه ماموريت هاي سخت تري را بر دوش شما مي سپارند. اين تنوع در ابتدا براي شما بسيار خوشايند خواهد بود ، اما وقتي كه به نيمه هاي بازي مي رسيد ، شايد ديگر به مزاقتان خوش نيايد. در بازي امكانات زيادي وجود دارد. نظير باج گرفتن از مغازه داران با كتك زدن يا تهديد آن ها ، رشوه دادن به پليس ها براي حفظ امنيت خود ، تصرف يك منطقه از دست ديگر گروه هاي مافيايي ، خريد سلاح و ارتقاي آنان و.... از امكاناتي مي باشند كه باعث شده است كه اين بازي نسبت به بازي هاي هم سبك خود ، در سطح خوبي جاي بگيرد. مبارزه هاي غير مسلحانه و مسلحانه با دشمن (خصوصا از نزديك) در نوع خود بينظير مي باشند. روند بازي پدرخوانده تا حد بسيار زيادي به بازي GTA شباهت دارد. شايد تنها شباهت آن با بازي مافيا ، (به طور كلي) زمان بازي باشد. بسياري از اصولي كه در روند اين بازي مشاهده خواهيد كرد ، نمونه ي آن را در بازي GTA شاهد هستيم. از نمونه هاي آن مي توان به وجود خانه هاي قابل خريد در شهر ، سيستم تيراندازي ، نقشه ي بازي و.... اشاره كرد.
همانطوري كه در بالا اشاره شد ، روند بازي در ابتدا تنوع بسيار زيادي دارد. اما وقتي كه به اواخر بازي مي رسيد ، از كمبود اين امر رنج مي بريد. بازي به طور ناگهاني و با تبديل شدن شما به درجه ي «دون» در شهر ، پايان مي پذيرد. شايد مزرخرف ترين پاياني باشد كه تا به حال در يك بازي ديده ايد. سيستم مبارزه با افراد در اين بازي بسيار جالب است. مبارزات مسلحانه ي اين بازي تا حدي به بازي ماتريكس شبيه است. همانند بازي ماتريكس مي توانيد در پشت ديوار مخفي شويد و سپس با يك حركت ناگهاني ، از پشت ديوار بيرون بيايد و تيرهايتان را به سوي دشمن روانه كنيد. سپس به جاي خود بازگرديد. مبارزه ي غيرمسلحانه ي آن هم در نوع خود جالب است. مثلا مي توانيد بلوز دشمن را گرفته و با مشت هاي خود ، او را از پاي درآوريد و يا با يك حركت ناگهاني ، گردن او را بشكنيد.

گرافيك: گرافيك بازي در سطح متوسطي قرار دارد. طراحي چهره ي شخصيت ها از مهم ترين نقطه ي قوت گرافيكي اين بازي مي باشد. صورت شخصيت ها با دقت و حوصله ي فراوان طراحي شده است و سازندگان از اين لحاظ چيزي كم نگذاشته اند.
طراحي ساختمان ها و مناظر طبيعي هم در نوع خود قابل پسند مي باشند.
اما هرچقدر كه در طراحي شخصيت ها دقت به كار رفته است ، در طراحي ماشين هاي بازي بسيار ناشيانه عمل شده است. طراحي ماشين هاي بازي اصلا چنگي به دل نمي زند. كمبود تنوع در خودرو هاي موجود در شهر (و بازي) از بزرگ ترين (و تا كمي هم عجيب ترين) مشكل اين بازي مي باشد. با توجه به فاصله ي زماني اي كه بين اين بازي و بازي مافيا بود ، اصلا چنين چيزي انتظار نمي رفت. تنوع ماشين هاي موجود در اين بازي شايد نصف ماشين هاي موجود در بازي مافيا نباشد.

صداگذاري و موسيقي: صداگذاري بازي و موسيقي آن را مي توان از ديگر نقاط قوت آن برشمرد. براي صداي شخصيت هاي بازي ها ، شركت EA سعي كرده بود كه از صداي اصلي بازيگران فيلم پدرخوانده استفاده كند كه بنا به دلايلي ، اين امر ميسر نشد. صداي انفجار ها ، فرياد ها ، گلوله ها و ماشين ها همگي در سطح قابل قبولي مي باشند و در اين زمينه نمي توان مشكلي گرفت.
موسيقي هاي گنجانده در اين بازي نيز همان موسيقي هاي فيلم مي باشد. با توجه به موسيقي بي نقض فيلم پدرخوانده ، نمي توان از موسيقي آن ايرادي گرفت. پخش نشدن موسيقي در برخي از صحنه هاي درگيري ، تنها مشكل آن است.

كنترل: كنترل بازي پدرخوانده به طرز فجيعي افتضاح است. شايد اگر امكانات بازي (و همچنين تبليغات EA) در كار نبود ، از همان ابتدا اين بازي را ول مي كرديد. كنترل اين بازي زماني اعصاب خورد كن است كه شما مي خواهيد با گلوله دشمنانتان را از پاي در آوريد. اما وقتي كه مي خواهيد اين كار را كنيد ، نشانه ي شما بر روي افراد غيرمسلح مي رود كه بايد با چرخش موس ، اين مشكل را برطرف نماييد. در هنگام رانندگي و تعقيب و گريز نيز بد بودن كنترل بازي احساس مي شود.

هوش مصنوعي: هوش مصنوعي اين بازي در سطح قابل قبولي قرار دارد. دشمنان شما در برخورد با شما خوب عمل مي كنند. اما هوش مصنوعي اين بازي ، هيچكدام از نوآوري هاي بازي مافيا را نداشتند. براي مثال دشمن اگر يك هدف را دنبال كند ، بايد حتما به همان هدفش برسد ، حتي اگر سر راهش هزاران آدم كش يا يك اژدها باشد.
مثالي براي درك بهتر اين موضوع مي زنم. در بازي مافيا ، به طور مثال در مرحله اي كه بايد برادر موريلو را بكشيد ، اگر به هر نحوي مانع ورود وي به فرودگاه (به وسيله ي ماشين يا وسايل ديگر) شويد ِ وي سعي مي كند كه از راه ديگري فرار كند و از رفتن به داخل فرودگاه را منصرف مي شود. چنين تصميمي درست مثل تصميم يك انسان عاقل مي باشد. اما اگر در اين بازي و حتي جديد ترين نسخه از سري بازي هاي GTA ، شما اين كار را بكنيد ، دشمن هر طو.ري كه هست بايد وارد مكان مورد نظر شود. ولو اينكه سر راهش بمب يا ارتش باشد!! عكس هايي از اين بازي:









مقايسه ي بازي با مافيا: با وجود امكاناتي كه بازي پدرخوانده داشت ، اما هيچ گاه نتوانست به يك-دهم محبوبيت (و البته موفقيت) بازي مافيا برسد. شايد مهم ترين دليل اين امر هم تبليغات فراوان و بي مورد شركت EA بود. مقايسه ي اين بازي با مافيا از سوي EA ، اين باور را در نزد همه ي گيمر ها ايجاد كرد كه با بازي اي به مراتب بهتر از مافيا روبرو مي شوند. اما چنين نبود. با توجه به فاصله ي 4 ساله ي بين اين دو بازي ، بازي پدرخوانده ضعف هايي داشت كه اصلا از شركتي مثل EA انتظار نمي رفت. تنوع كم در خودرو ها ، كنترل افتضاح بازي ، نوآوري هاي كم و.... دلايل بسياري بود كه باعث شدند كه بازي پدرخوانده ، خيلي زود از خاطره ها محو شود.

در نهايت مي توان بازي پدرخوانده را يكي از بهترين ها در يبك خودش به حساب آورد. هرچند كه عدم برتري و فاصله ي اين بازي نسبت به بازي مافيا (كه باعث شد تو ذوق خيلي از گيمر ها بخورد) بر روي برخي از زيبايي هاي آن سايه انداخت ، اما اين بازي به طور حتم پس از بازي مافيا و سري بازي هاي GTA ، از موفق ترين ها در سبك خودش مي باشد. (البته بايد يادآور شوم كه بازي هايي در اين سبك ، بسيار كم هستند. اما حداقلا اين بازي از دو نسخه ي True Crime بهتر بود

منبع: wwww.darinoos.net
0 comments